DRUKUJ

 

Pisać każdy może

Publikacja:

 15-05-16

Autor:

 Artur Dubis
'Pisać każdy może'

Istnieją 'wiersze', na zdania cztery,
bez myśli, sensu, enterem dzielone -
sądzą, że skarbem są cięte litery,
Szymborską, Wojtyłą, 'poety' skażone...

Bez taktu, rym-rytmu się widzi poezję -
sztuką ją zowie tłum amatorów;
motłoch miłuje bla-bla-herezje,
i pragnie, wciąż żąda, koślawych stworów...

Więc dyszą, piszą, się poczuć nie trudząc
liczb sylab i wersów, i serca bicia -
śmiecą i trują się nadal łudząc,
że wyjdą zza zasłon miernoty ukrycia...

I oni, i oni, i wszędzie są oni,
jakby nie było gdzieś w nich Człowieka -
co czegoś pragnie, co za czymś goni,
co już coś przeżył, co czegoś czeka...

I tylko JA zwykle, JA prostą prozą!
Tak bardzo prostacko, bez krzty metafory,
tchną owe bluźnierstwa banałem i grozą;

tak oto się rodzą bezduszne potwory!

Data:

 15/16 May 2015

Podpis:

 Artur Dubis

http://www.opowiadania.pl/main.php?id=showitem&item=78233

 

Powyższy tekst został opublikowany w serwisie opowiadania.pl.
Prawa autorskie do treści należą do ich twórcy. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Szczegóły na stronie opowiadania.pl