Kaplica

UŻYTKOWNIK

Nie zalogowany
Logowanie
Załóż nowe konto

KONKURS

W sierpniu nagrodą jest książka
Wielki Gatsby
Francis Scott Fitzgerard
Powodzenia.

SPONSOROWANE

Czterdziestoletnia szeptucha Dobromiła od dwóch dekad żyje w głuchej puszczy. Wybrała surową samotność i celibat jako jedyną tarczę chroniącą jej niezależność przed samczą potrzebą dominacji. Jej bezpieczny, poukładany świat rozpada się jednak w posa

Sen o Ważnym Dniu

Opowiadanie napisane na konkurs związany ze słowem "JUBILEUSZ". Horror... swego rodzaju (nie do końca poważny).

Nigdy nie stanie się nigdy

Taki krótki wierszyk

1 IX

kolejny dzień z Pamiętnika wiedźmy

Mefisto i Carmen

"Nie moja w tym wina, że jak to bywa w świecie Los z przekory nici gobelin życia plecie."

Podstęp

Historia trudnej miłości, która powraca po latach.

Zapach deszczu.

Takie moje wspomnienia.

Ró-ża

Na skrawku zapisane

Dwa dni z życia wariata.

Rozważania o normalności? Co to jest normalność a co nienormalność?

Nigdy

Proszę o komentarze :)

REKLAMA

WYBIERZ TYP

Opowiadanie
Powieść
Scenariusz
Poezja
Dramat
Poradnik
Felieton
Reportaż
Komentarz
Inny

CZYTAJ

NOWE OPOWIAD.
NOWE TYTUŁY
POPULARNE
NAJLEPSZE
LOSOWE

ON-LINE

Serwis przegląda:
4124
użytkowników.

REKLAMA

POZYCJA: 82869

82869

Kaplica

Data
26-04-26

Typ
W-poezja

Kategoria
Inne/Inne/Horror

Rozmiar
1 kb

Czytane
305

Głosy
0

Ocena
0.00

Zmiany
26-05-01

Dostęp
W -wszyscy

Przeznaczenie
W-dla wszystkich

Autor: Artur Dubis

Podpis: Artur Dubis

W kaplicy...

Opublikowany w:

tu i tam + znajomi

Kaplica

KAPLICA

Głuchy jęk dzwonu z pustej dzwonnicy
ciężko się wzbija w złowrogie chmury -
księżyc wychyla zza nich ponury;
krwawo oświetla szczątki kaplicy...

Niegdyś witraże, dziś puste dziury,
patrzą do wewnątrz te oczodoły;
w nich dachów stygną i ław popioły
i osmolone czernieją mury...

W środku coś leży, jakieś łachamny...
To człowiek leży! to leży tam ktoś!
ustami cicho wyszeptać chce coś;
milniknie po chwili, skurczem targany...

Nagle wiatr huczy przeciągłym wyciem!
w kaplicy trzewia gwałtem się wdziera! -
wyje potwornie, gdy ktoś umiera,
i z nieśmiertelnym żegna się życiem...

W dali ryk trąby ciężkim dmie grzmotem,
jak gdyby góry ktoś kruszył młotem!;
i błysków korowód rozświetla ziemie,
po czym czerń wieczna okrywa je cieniem...

Kwiecień 2026, hotel B-Biała i inne

Podpis:

Artur Dubis

Kwiecień 2026

Dodaj ocenę i (lub) komentarz

ZALOGUJ SIĘ ŻEBY DODAĆ OCENĘ

Twoja ocena:


5	4,5	4	3,5	3	2,5	2	1,5	1

ZALOGUJ SIĘ ŻEBY DODAĆ KOMENTARZ

Twój komentarz: