https://www.opowiadania.pl/  

Zarejestruj się  Kontakt z nami  Pomoc 

 

Moje konto Moje portfolio
Ulubione opowiadania
autorzy

Strona główna Jak zacząć Chcę poczytać Chcę opublikować Autorzy Katalog opowiadań Szukaj
Sponsorowane Polecane Ranking Nagrody Poscredy Wyślij wiadomość Forum

Sponsorowane:
80

Sprawca (fragment III)

Autor płaci:
100

  Fragment III.  

UŻYTKOWNIK

Nie zalogowany
Logowanie
Załóż nowe konto

KONKURS

W październiku nagrodą jest książka
Wielki Gatsby
Francis Scott Fitzgerard
Powodzenia.

SPONSOROWANE

Sprawca (fragment III)

Fragment III.

Sprawca (fragment II)

Fragment II powieści kryminalnej "Sprawca", specjalnie dla Użytkowników i Gości serwisu Opowiadania.pl Zainteresowanych całością gorąco zachęcam do zakupu https://ebookpoint.pl/k siazki/sprawca-maciej-ro gozinski,s_00xk.htm#form at/e

Sprawca (fragment)

Prezentuję fragment mojej pierwszej opublikowanej powieści. Zainteresowanych gorąco zachęcam do zakupu: https://ebookpoint.pl/k siazki/sprawca-maciej-ro gozinski,s_00xk.htm#form at/e

Taedium vitae

Bo czymże jest życie, jeśli nie przygodą na krawędzi?

Trudna miłość

Początkowo wszystkie myśli skupiają się na miłości. Później miłość skupia się na myślach.

Żywoty równoległe

Czy aby poznać tę miłość, musiało się to wszystko wydarzyć.

Topielec

- Tak ślachetnej pani tośmy jeszcze we wsi nigdy nie mieli. Ach, szkoda będzie trochę, jak ją zeżrą. Krótkie i lekkie opowiadanie z serii Wampirojad

Bliskie spotkania

Chodźmy...

Podstęp

Historia trudnej miłości, która powraca po latach.

Liście lecą z drzew

Krótki wiersz

REKLAMA

grafiki on-line

WYBIERZ TYP

Opowiadanie
Powieść
Scenariusz
Poezja
Dramat
Poradnik
Felieton
Reportaż
Komentarz
Inny

CZYTAJ

NOWE OPOWIAD.
NOWE TYTUŁY
POPULARNE
NAJLEPSZE
LOSOWE

ON-LINE

Serwis przegląda:
820
użytkowników.

Gości:
820
Zalogowanych:
0
Użytkownicy on-line

REKLAMA

POZYCJA: 80535

80535

Demoralizacja

wersja do druku

wyślij do znajomych

brak ocen

brak komentarzy

dodaj do ulubionych

Data
17-05-02

Typ
O
-opowiadanie
Kategoria
Thriller/-/-
Rozmiar
9 kb
Czytane
3077
Głosy
0
Ocena
0.00

Zmiany
17-05-02

Dostęp
W -wszyscy
Przeznaczenie
R12-powyżej 12 lat pod nadzorem i za zgodą rodziców lub dorosłych

Autor: Kemilk Podpis: Józef Kemilk
off-line wyślij wiadomość pokaż portfolio

znajdź opow. tego autora

dodaj do ulubionych autorów
Krótka historia o zdegenerowanej kobiecie.

Opublikowany w:

https://wcaletak.blogspot.com/; https://opowi.pl

Demoralizacja

- Czy pamięta pani, jak wyglądał napastnik?
Pacjentka, leżąc w łóżku szpitalnym, wpatrywała się w policjanta. Ta twarz kogoś jej przypominała. Taka okrągła, z małymi błyszczącymi oczami. Dlaczego nie da jej spokoju? Wciąż rozpamiętywała napad, przez który znalazła się w szpitalu. Tym razem to ona była ofiarą. Wiedziała, że musi podjąć jakąś współpracę z tym policjantem. Nie mogła jednak pozwolić, by policja zajęła się bandytą. Wolała znaleźć go sama.
- On był zamaskowany. Miał czerwoną, damską pończochę założoną na głowę.
Policjant ucieszył się, że pacjentka coś powiedziała. To był już jakiś trop, tylko czy ona na pewno mówiła prawdę? Od jakiegoś czasu zwrócił na nią uwagę. Coś nie dawało mu spokoju w jej postawie, gestach. Było w niej coś nieuchwytnego, niepokojącego. Wyglądała na piękną, dojrzałą kobietę, a ubierała się wręcz wzorcowo. Niemal każdy facet, widząc ją przelotnie, musiał ją zapamiętać. Coś jednak było z nią nie tak. Teraz miał w końcu okazję z nią porozmawiać, musiał być ostrożny, dlatego też przyjął taktykę usłużnego głupka.
- Dobrze, to już jest coś. Jak ten napastnik miał na głowie pończochę, to będzie Pani łatwiej określić kształt jego czaszki. Była może okrągła, czy też może bardziej pociągła, rzekłbym, że przypominająca kształtem czaszkę konia.
Pacjentka zastanowiła się. Przypomniała sobie, jak szedł w jej kierunku facet z czerwoną pończochą na głowie, z czerwonymi pończochami ubranymi także na nogach. W lewej ręce niósł damską, niebieską torebkę. Ten dziwny wygląd, na tyle przykuł jej uwagę, iż nie zareagowała na zadany cios. Sama próbowała sobie przypomnieć więcej szczegółów. Wydawało jej się, iż na odkrytym ramieniu miał wytatuowaną tęczę. Może jak wyjdzie ze szpitala i załatwi swoje sprawy, to uda się go wytropić. Ten napad to było jakieś wielkie nieporozumienie. Skąd w ogóle wziął się ten dziwny osobnik?
- Naprawdę nie wiem, jaki miał kształt czaszki.
Policjant zmartwił się. Z taki osobami jak ta pacjentka, śledztwa były wyjątkowo trudne. Zdawał sobie sprawę, iż każda odpowiedź pacjentki była przemyślana. Pytając się o kształt czaszki, dał jej jasno do zrozumienia, iż jest idiotą. Ona była jednak na tyle ostrożna, iż nawet rozmawiając z potencjalnym idiotą, nie powiedziała nic, co mogłoby go w jakiś sposób przybliżyć do prawdy. Śmieszyły go statystyki, jakie od ponad dwóch lat policjanci z wydziału kryminalnego, mieli w obowiązku wykonywać. Chodziło o określanie kształtu czaszki przestępców. Dla szefostwa ta sprawa była niesłychanie istotna. Czasem zastanawiał się, po co to wszystko. Czy tak naprawdę chodziło im o ten kształt czaszki, czy też dzięki temu pytaniu próbowano wychwycić, jakieś anomalie w wyglądzie bandytów? Czy kogoś intensywnie szukano, jednak projekt był na tyle tajny, iż szeregowi pracownicy nie mieli prawa wiedzieć, o co chodzi w tym wszystkim? Teraz wystarczyło jeszcze wręczyć pacjentce wizytówkę z wczepionym chipem lokalizacyjnym i sprawa na dzisiaj była zakończona.
- Proszę Pani, gdyby Pani sobie jeszcze coś przypomniała, to proszę zadzwonić.
Policjant przekazał swoją wizytówkę pacjentce i uznając, iż przesłuchanie zostało zakończone, wyszedł z sali szpitalnej.
Pacjentka w szpitalu pozostała jeszcze cztery dni, w trakcie których wykonano wszystkie niezbędne badania. Prześwietlono jej dosłownie wszystko. Na szczęście dla niej nie było żadnych złamań, krwiaków i innych wewnętrznych obrażeń. Badania krwi wykazały nieznaczną anemię, dlatego też została podłączona do kroplówki ze środkami wzmacniającymi. Trzeciego dnia pobytu, odbyła rozmowę z psychologiem. Musiała przyznać, iż pani psycholog, była dla niej cholernie miła. Opowiadała o traumie pourazowej, o możliwości chodzenia na grupy wsparcia. To ją najbardziej zainteresowało, grupa wsparcia mogła być dla niej dodatkową szansą. Podzieliłaby się przed innymi ludźmi uczuciami swoich, niestety nieżyjących już „znajomych”. Dodatkowo na pierwszy rzut oka, w takiej grupie z pewnością znalazłoby się wiele osób, z którymi łatwo nawiązałaby kontakt. A przecież o to jej chodziło. Tak naprawdę nigdy nie lubiła poznawać ludzi w barze, czy też na dyskotekach. To nie były najlepsze miejsca, a na inne, nie miała pomysłu. Grupy wsparcia otwierały przed nią wiele nowych możliwości. Każda z takich grup, miała określony typ ludzi. A ona bardzo lubiła poznawać ludzi, ich psychikę, ich zachowania w ekstremalnej sytuacji. Pani psycholog zupełnie nieświadomie otworzyła przed Moniką wiele nowych możliwości. Dlatego też z nieukrywaną radością przyjęła wizytówkę, z namiarami na grupę wsparcia dla osób poszkodowanych w napadach. Spotkanie z psychologiem dodało jej skrzydeł. Również lekarze zauważyli, iż pacjentka czuje się na tyle dobrze, iż może wyjść ze szpitala. Dlatego też następnego dnia Monika mogła spokojnie opuścić szpital.
Pobyt w szpitalu pozwolił Monice na zregenerowanie swoich sił, które w ostatnim czasie były mocno nadwątlone. Zamówiła taksówkę, która zawiozła ją na peryferie miasta. Teraz musiała przejść jeszcze cztery kilometry, by być na miejscu. W domu nikt na nią nie czekał. Mąż zajęty robieniem kariery, nie interesował się tym, co robi jego żona. Kiedyś dla niego gotowała, jednak jego późne powroty z pracy powodowały, iż obiad lądował w koszu. Nieraz kłóciła się z nim, żądała od niego, by czasem był w domu. Chciała się do niego przytulić, porozmawiać, pokochać. Niestety, mąż prowadził swoją wielką firmę i nie miał nawet wolnej niedzieli. Myślała, że gdyby mieli dzieci, to wszystko by się zmieniło. Niestety okazało się, iż jest bezpłodna. Dosyć długo rozpaczała, iż tak okrutnie potraktował ją los, co jednak dodatkowo oddaliło ją od męża. Dla niego miała być tylko piękną kukiełką, którą czasami weźmie ze sobą na jakiś służbowy obiad lub kolację. Teraz cieszyła się z takiego obrotu sprawy. Otwierając drzwi bunkra, zastanawiała się, czy jej dwie ostatnie ofiary przeżyły tak długą rozłąkę. Zawsze chciała sprawdzić, jak ofiara wygląda, gdy nie otrzymuje jedzenia i picia. Nigdy jednak nie miała serca na taki eksperyment. Jej pierwszą ofiarą, był przypadkowy facet, który w nachalny sposób próbował ją poderwać. Nie tolerowała takiego chamskiego zachowania, postanowiła więc, iż da mu nauczkę. Wzięła go na długi spacer do lasu, w blasku księżyca. Facet z każdym kolejnym krokiem był coraz to bardziej niecierpliwy. Chciał ją mieć natychmiast, już. Ona zaś wyciągnęła nóż i wbiła mu go w brzuch. Zaskoczony przysiadł na pieńku i odruchowo go wyciągnął, co spowodowało natychmiastowy wypływ krwi. Obserwując konającego faceta, czuła satysfakcję. Przyjmowała jego przekleństwa z zadowoleniem, uśmiechając się do niego. Co więcej, gdy widać było, iż facet wydaje ostatnie tchnienie, zaczęła rozbierać się i tańczyć. To było silniejsze od niej, nie mogła nad tym zapanować. Po godzinnej ekstazie, gdy już nieco ochłonęła, zatarła za sobą ślady i wróciła do domu, w którym oczywiście nikt na nią nie czekał. Kolejnego dnia czuła do siebie wstręt. Chciała zrzucić z siebie to brzemię, jakie nosiła, dlatego też udała się do kościoła. Poszła na spowiedź i wyspowiadała się ze swojego grzechu. Mimo iż nie dostała rozgrzeszenia, to poczuła się lepiej. Wyszła z mocnym, postanowieniem poprawy. Jednak wspomnienie, które początkowo budziło w niej odrazę, każdego kolejnego dnia stawało się dla niej milsze. W końcu postanowiła znaleźć kolejną ofiarę. Teraz skupiała się na zadawaniu fizycznego bólu. Biła swoje ofiary po twarzy, biczowała, przypalała papierosami, czasami obcinała im różne części ciała, poczynając od uszu, palców, kończąc na całej ręce lub nodze. Ostatecznie zabijała je i zakopywała w pobliskim lesie. Dzisiaj sytuacja była jednak wyjątkowa. Idąc korytarzem, czuła niezdrowe podniecenie. Czy jeszcze będą żyli, czy też umarli z powodu braku jedzenia i picia? Czy będą w stanie krzyczeć, jak będzie ich przypalać papierosem ? Czy będą błagać o litość ? Przyspieszyła swój krok…, to było tak ekscytujące, duże lepsze niż najlepszy prezent urodzinowy. Czuła się, jakby był to jej pierwszy raz. Otwierając kolejne drzwi, miała już w głowie ułożony plan działania. Niepotrzebny był do tego jej mąż pracoholik, niepotrzebni byli do tego znajomi, który pewnie nie zrozumieliby jej pasji. Teraz liczyły się tylko jej ofiary. Pozostały do otwarcia tylko ostatnie drzwi, za którymi czekało dwoje ludzi. Wzięła głęboki oddech, uśmiechnęła się i weszła do pokoju. Zdążyła jedynie zobaczyć, iż jej więźniowie nie są przykuci łańcuchami do ściany. To ją zaskoczyło. Momentalnie się obróciła, jednak odrobinę za późno. Leżąc na podłodze, zobaczyła dwie straszliwie wychudzone postacie. Zdziwiła się, iż nie patrzą na nią z nienawiścią, widziała w ich oczach jedynie ulgę. Cios, jaki otrzymała, był śmiertelny. Poczuła, iż wychodzi ze swojego ciała. A więc istnieje życie po śmierci, ta myśl dodała jej otuchy, a przed oczami pojawiło się całe jej życie. Przypomniała sobie swoją babcię, która ostrzegała ją przed złem. Później jakby w zwolnionym tempie, zobaczyła wszystkie swoje ofiary. I za każdym razem poczuła to, co czuły ofiary, a nie ona. Powoli zaczęła rozumieć swój dramat. Jednak gdy zobaczyła, małe szare istoty przeraziła się..., to o nich mówiła jej babcia. Istoty te otoczyły ją, chwyciły i wraz z nią zanurzyły się w czarnej otchłani. Nie dało się od tego uciec. Nie mogła nikogo zabić, nie mogła odebrać sobie życia. Dla niej wieczność oznaczała wieczne potępienie i wieczne cierpienie. Kara była jednak adekwatna do jej czynów.

Podpis: 

Józef Kemilk 01.2017
 

Dodaj ocenę i (lub) komentarz

wersja do druku

wyślij do znajomych

brak ocen

brak komentarzy

dodaj do ulubionych

ZALOGUJ SIĘ ŻEBY DODAĆ OCENĘ

Twoja ocena:
5 4,5 4 3,5 3 2,5 2 1,5 1

ZALOGUJ SIĘ ŻEBY DODAĆ KOMENTARZ
Twój komentarz:

zmień kolor tła zmień kolor tła zmień kolor tła zmień kolor tła

Autor płaci 100 poscredy(ów) za komentarz (tylko pierwszy) powyżej 300 znaków.

zmiejsz czcionkę czcionka standardowa powiększ czcionkę powiększ czcionkę
Sprawca (fragment II) Sprawca (fragment) Taedium vitae
Fragment II powieści kryminalnej "Sprawca", specjalnie dla Użytkowników i Gości serwisu Opowiadania.pl Zainteresowanych całością gorąco zachęcam do zakupu https://ebookpoint.pl/ksiazki/sprawca-mac iej-rogozinski,s_00xk.htm#format/e Prezentuję fragment mojej pierwszej opublikowanej powieści. Zainteresowanych gorąco zachęcam do zakupu: https://ebookpoint.pl/ksiazki/sprawca-mac iej-rogozinski,s_00xk.htm#format/e Bo czymże jest życie, jeśli nie przygodą na krawędzi?
Sponsorowane: 75Sponsorowane: 70Sponsorowane: 65
Auto płaci: 65

 

grafiki on-line

KATEGORIE:

więcej >

Akcja
Dla dzieci
Fantastyka
Filozofia
Finanse
Historia
Horror
Komedia
Kryminał
Kultura
Medycyna
Melodramat
Militaria
Mitologia
Muzyka
Nauka
Opowiadania.pl
Polityka
Przygoda
Religia
Romans
Thriller
Wojna
Zbrodnia
O firmie Polityka prywatności Umowa użytkownika serwisu Prawa autorskie
Reklama w serwisie Statystyki Bannery Linki
Zarejestruj się  Kontakt z nami  Pomoc
 

www.opowiadania.pl Copyright (c) 2003-2021 by NEXAR All rights reserved. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Prawa autorskie do publikowanych treści należą do ich autorów. Nazwy i znaki firmowe innych firm oraz produktów należą do ich właścicieli i zostały użyte wyłącznie w celu informacyjnym.