DRUKUJ

 

ORZEŁ Z KORONĄ NA KRZYŻU ŻYJĄCY

Publikacja:

 16-01-07

Autor:

 mb1994
ORZEŁ Z KORONĄ NA KRZYŻU ŻYJĄCY


Gdzieś w puszczy wielkiej i dawnej,
starszej od przodków naszych pierwszych
żyje ptak pewien o życiu niesłychanym.
Jest to Orzeł Wielki, który z piór białych,
niewinnych się składa.
Puch ten – to nasi Dziadowie wszyscy,
Synowie i Córki tego ducha niezwykłego.
Serce Jego krew tysięcy bohaterów pompuje.
Dziób żółty ma, na wpół papieski.
Na głowie swojej, ptaszysko to wielkie
Koronę ze złota bezcennego ma.
Na złoto to wszyscyśmy przez wieki ciężkie pracowali.
Mieszka na drzewie, które Krzyżem się zwie.
Drzewo to, sam Chrystus z pomocą Ojca Swego stworzył.
Wydawałoby się, że roślina zwykła, lecz jedną cechę nietypową ma
- kształt Męki Pańskiej.
W samym środku, skąd trzy ramiona się rozchodzą,
nasz Orzeł swoje gniazdo założył.
Ptak ten czasem upada,
choć bywa z żelaza.
Upadek ten jest jednak
pozorny.
Bóg zawsze się nim opiekuje.
Orzeł ten z Koroną złotą i swoim Krzyżem (domem swoim)
Prawdziwą Polską się zwie.
Bo Polska to nie państwo.
Polska to nie ziemia.
Polska to nie ludzie.
Polska to metafizyka.
Polska to kapliczka przydrożna skąpana w porannej mgle, przy blasku słońca.
Polska to Duch Boży przeplatany z powietrzem naszym, lokalnym
pachnącym zgniłymi liśćmi lub kwitnącym zielskiem.
Polska to landszafciki niesłusznie potępione
z polem rumianków dziecinnych u podnóża sosny wiosennej pod niebem sielskim.
Polska to romantyczna kolacja w ciepłej kamienicy
na warszawskiej starówce.
Polska to cichy, spokojny, bielony
kolumnowy ganek dworski
w cieniu dębu starego
z muzą romantyka.
Polska to dworski park jesienny, ciepły impresją kolorów.
Polska to w szarudze wierzby zamyślone,
rude brzozy płaczące.
Polska to mundury szlachetne z olszynami połączone.
Polska to budowle, twierdze z murami dziejowymi.
Polska to przytulne komnaty królewskie, majestatyczne,
staroświeckie wnętrza kościelne.
Polska to opowieści hrabiego dziada gawędziarza
przy kominku, przy tykającym starym zegarze, gdy za oszronionymi ozdobnie oknami głośna zamieć śnieżna trwa.
Polska to też nowoczesność - klimat kolorowych lat dziewięćdziesiątych, blokowiska, chaos barwnych i skomplikowanych w środku domów jednorodzinnych, mydło i powidło, pstre dyskoteki, stacje benzynowe, kierowcy.
Polska to kapryśna młodzież z popeegierowskiej wioski, na przystankach, na łące, przy lesie.
Tkwi w tym też piękno!
Polska to wieczory w przytulnych, staroświeckich, peerelowskich mieszkankach.
Polska to bazarki, sklepy społem, zioła i kwiaty z ogródków działkowych.
Polska to życzliwy hydraulik, jowialny murarz, uśmiechnięty policjant.
Polska to porozumienie starych dewotek z dresami.
Polska to jesienny spacer dwojga zakochanych starszych ludzi po miejskim parku.
Polska to czułość narodowa, to serce harde, choć wrażliwe i pobożne.
Polska to trzymane przez ten lud niezwykły tysiące flag
zmieszanych z magią zniczy płonących i pieśni tajemnych.
Polska to wielka baśń
w którą wierzyć powinien każdy, kto duszę ma.
Gdy stracisz wiarę we wszystko, sensu życia nie odnajdziesz,
pójdź do lasu najbliższego i poszukaj tego Orła niezwykłego.

Data:

 2015

Podpis:

 mb1994

http://www.opowiadania.pl/main.php?id=showitem&item=79073

 

Powyższy tekst został opublikowany w serwisie opowiadania.pl.
Prawa autorskie do treści należą do ich twórcy. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Szczegóły na stronie opowiadania.pl