DRUKUJ

 

Ludzka pustka

Publikacja:

 09-12-05

Autor:

 Achaa13
Ludzka pustka



1
Pustka umysłu

Kiedy myślisz?
Nie kiedy się budzisz,
Wtedy ledwie ruszasz rzecz zwaną myślą;
Gdy pracujesz czy się uczysz,
Monotonne działania to nie myślenie;
Nie kiedy kładziesz się spać,
Czujesz wtedy zmęczenie – no tak
Jedna myśl to przecież za dużo;
A kiedy śpisz – sny to tylko
Rozpaczliwe wołanie umysłu o myśl.
Ludzka myśl jest jak wiatr
Przechodzi przez palce z łatwością.
Czym jest to co nazywasz myślą?
Czy te błahostki, nic nie znaczące, to myśl?
To tylko nikły promyk światła
W ogarniętym mrokiem umyśle.

2
Pustka wiedzy

Czy sądzisz, że już wiesz?
Co to znaczy wiedzieć?
Milczysz słysząc to pytanie…
Nie czujesz potrzeby zgłębienia wiedzy,
Nie chcesz wiedzieć co się dzieje
Wokół ciebie i twojego „ambitnego” życia.
Kiedyś ktoś Pomyślał i rzekł, że
Widzimy tylko cienie prawdziwego świata.
Kiedyś może i tak – teraz widzimy tylko siebie.
Ciąg badań przeprowadzonych u ciebie:
Diagnoza?
Pustka w pustce.
Pusta jak nasze umysły
Zatrute cyberprzestrzenią, ogłupiałe technologią LCD.

3
Pustka moralności

Czołgi, bomby, krzyki…
Krew jak rozlane wino.
Na obrusie, który choć pięknie uszyty -
Splamiony plagą wojny.
Chaos
Ginący ludzie: starzy czy młodzi, kobiety czy mężczyźni, dzieci -
Ofiara, hołd złożony.
Komu?
Horror
Co jest przyczyną?
Nierówność jest przecież równa równości.
A ty?
Siedzisz w domu, ciepłym, przytulnym.
Z kochającą rodziną.
Dostatek wszędzie…
Wszyscy to rodzina…
Wszyscy są blisko….
Wszyscy są bezpieczni...
To zapłata za krzywdy ofiar?
To jest nasz bunt przeciwko wojnom?
A szanujesz życie i rodzinę?
Tak?
To dlaczego tyle razy tracą głowę gdy cię nie ma?
Dlaczego się złoszczą gdy się kłócicie?
To jest twój szacunek?
To jest nasza choroba!
Nasza plaga!
Brak moralności, honoru, współczucia –
Ogarnęła nas wszystkich owijając czarną chustę na oczach
I szepcząc cicho do ucha,
Głosem niczym wycie wiatru:
„Tam nic nie ma! Tam nic się nie dzieje.”

4
Pustka wzroku

Spójrz sobie w oczy!
Dostrzegnij w nich pustkę.
Nic w nich nie ma…
Już nie…
Nie wiesz co się dzieje!
Co mnie to obchodzi? – Tak jest najlepiej.
Biednych sirot z groszem w ręku,
W łachmanach lekkich wiejących na lutym wietrze.
Żebraka błagającego o kubek herbaty,
Kaleki proszącego o pomoc!
Co cię to obchodzi?
Ty nie widzisz nawet staruszki przechodzącej przez jezdnię;
Nawet swojej rodzicielki niosącej ciężary,
Nawet siostrzyczki proszącej o zabawę!
Ty tego nie widzisz!
Dojrzeć świata już nie potrafimy!
Ślepota świata, każdego z nas.
Choroba, której szkła nie pomogą.
Powiedzenie Niż Mędrca Szkiełko i Oko – w tym sens.
Myślisz, że widzisz – nic nie robisz.
Ślepota
Umiemy ją zwyciężyć – ale, CO NAS TO OBCHODZI!

***
Myślisz, że widzisz – nic nie robisz.
Sądzisz, że czujesz – tylko sądzisz.
Wiesz co to pustka?
-…
Więc nie wiesz nic.
Ludzka pustka w każdym calu,
Pustym calu, ogarnięta
Niemyśleniem,
Niewiedzą,
Nieczuciem,
Niewidzeniem!

Data:

 11 luty 2009r.

Podpis:

 Joanna~Bober

http://www.opowiadania.pl/main.php?id=showitem&item=59052

 

Powyższy tekst został opublikowany w serwisie opowiadania.pl.
Prawa autorskie do treści należą do ich twórcy. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Szczegóły na stronie opowiadania.pl