http://www.opowiadania.pl/  

Zarejestruj się  Powiedz o nas innym  Kontakt z nami  Dodaj do ulubionych  Startuj z opowiadań  Pomoc 

 

Moje konto Moje portfolio
Ulubione opowiadania
autorzy

Strona główna Jak zacząć Chcę poczytać Chcę opublikować Autorzy Katalog opowiadań Szukaj
Sponsorowane Polecane Ranking Nagrody Poscredy Wyślij wiadomość Forum

Sponsorowane:
201

Burza

Autor płaci:
5000

  Trzecia przygoda łowcy potworów, Velarda. Legendarna anomalia szykuje się powrotu na stały ląd. Jako pierwszy cel obrała sobie Dremojew. Do miasta nadciągają tajemniczy kapłani Burzy.  

UŻYTKOWNIK

Nie zalogowany
Logowanie
Załóż nowe konto

KONKURS

W lutym nagrodą jest książka
Rok 1984
George Orwell
Powodzenia.

SPONSOROWANE

Burza

Trzecia przygoda łowcy potworów, Velarda. Legendarna anomalia szykuje się powrotu na stały ląd. Jako pierwszy cel obrała sobie Dremojew. Do miasta nadciągają tajemniczy kapłani Burzy.

I choćbym szedł doliną ciemną - rozdzial II

Powieść kryminalno-obyczajowa. W Cieszynie zostają znalezione upozowane zwłoki kobiety, a użyte do scenografii akcesoria wskazują, że nie jest to zwykłe zabójstwo.

Do Kochanka

mój powrót do pisania po jakichś 10 latach.

Starość potrafi być piękna, ale zazwyczaj nie jest

Tak się złożyło - napotkałam ciebie

W ciszy dziecięcego pokoju

" ...czekają cichutko uczepieni poduszek z oczami jak niebo i płytkim oddechem"

PROZA STAROŚCI

Jolu- to niejako odpowiedz na Twój utwór

The bank job

Kolorowe roztańczone ciałka, hektolitry najwyższego sortu brandy, miłe uśmiechy, piękne widoki - dokładnie tego wszystkiego tutaj nie znajdziecie :) Jest za to czterech panów i rutynowa robótka... a co było potem, no cóż...

BERNARD MORAWIECKI cz.II. rozdz.VII i VIII

Wreszcie jest! Pełne 8 stron drugiej części opowieści o Bernardzie Morawiecki, Dentyście z Warszawy, osadzonym w autorskim świecie Horyzontu.

Bestia z Błękitnej Laguny

We Frimtville źle się dzieje. Mieszkańcy znikają w mrokach nocy. Burmistrz przeczuwa, że coś się dzieje. Wzywa do pomocy łowcę potworów.

Zamek Uecchi

Drugie dzieło z serii opowiadań o łowcy potworów - Velardzie. Zamek Uecchi skrywa w sobie pewną mroczną tajemnicę, która nie może opuścić jego murów.

WYBIERZ TYP

Opowiadanie
Powieść
Scenariusz
Poezja
Dramat
Poradnik
Felieton
Reportaż
Komentarz
Inny

CZYTAJ

NOWE OPOWIAD.
NOWE TYTUŁY
POPULARNE
NAJLEPSZE
LOSOWE

ON-LINE

Serwis przegląda:
1060
użytkowników.

Gości:
1059
Zalogowanych:
1
Użytkownicy on-line

REKLAMA

POZYCJA: 59700

59700

Co dwie głowy, to nie jedna

wersja do druku

wyślij do znajomych

pokaż oceny

pokaż komentarze

dodaj do ulubionych

Data
09-12-28

Typ
O
-opowiadanie
Kategoria
Biografia/Akcja/Religia
Rozmiar
4 kb
Czytane
3547
Głosy
2
Ocena
5.00

Zmiany
10-08-16

Dostęp
W -wszyscy
Przeznaczenie
W-dla wszystkich

Autor: kamasznik50 Podpis: Lonia
off-line wyślij wiadomość pokaż portfolio

znajdź opow. tego autora

dodaj do ulubionych autorów
Opowiadanie autentyczne, pisane (częściowo) gwarą.Nie połamcie sobie zwojów:)) Zapraszam...

Opublikowany w:

w Almanachu "Wniebołosy".

Co dwie głowy, to nie jedna

Noc z dwudziestego szóstego na dwudziestego siódmego marca była wyjątkowo ciemna i wietrzna. Pod nogami chlupotały zimne kałuże wody i śniegu, żadnych oznak wiosny.
Przyszły ojciec gnał na oślep byle szybciej po babkę Pietrysię, która odbierała porody po okolicznych wsiach. Była to jedyna babka, wiekowa i niezwyczajna. To ona parła przodem, co chwilę rzucając przez ramie:
- Głospodorzu! A nie zostawojcie w tyle. A włody toście uwarzyły tyle co trza?
Ojciec przerażony, bo w uszach świdrował mu krzyk rodzącej żony, chętnie zakopał by się pod ziemię, by nie iść dalej, gdyby Pietrysia nie wywinęła kozła.
- O Jezusicku. Co za dupa chłop! A ciągnij ze mnie z ty ziemi! A prędzy! Nie wiadomło, co tam z wasom.
Zmęczeni i utytłani przyszli na czas, bo rodząca oprócz tego, że krzyczała wniebogłosy, to Pietrysia po zbadaniu orzekła:
- Jesce tak wartko nie bedzie, bło to pirse rodzenie i tam jesce nic nie widać.
Spokojnie uwarzyla wody, przygotowała czyste, choć mocno sfatygowane prześcieradła, a ojcu nakazała przyciąć knot u lampy, bo światła mało, a dymu i smrodu do krejsa, co znaczyło - dużo.
- Mateńko Tuchowsko! Róbcie co ze mną, bło chyba umirom - dało się słyszeć z izdebki.
- A cichojcie głosposiu, cichojcie - pocieszała Pietrysia.
Rodząca raz milkła, to znowu zanosiła się nieludzkim skowytem, a przyszły ojciec wreszcie odważył się i stanowczo powiedział:
- A radź ze babo co, bło przysięgom, ze jak się co stanie, to łeb ukręcę.
Pietrysia jakby nie słyszała. Gadając coś do samej siebie poszła do izdebki, a ojciec za nią.
- A Pietrysia to tak wiedzą cy to bedzie syn cy córka - odważył się zapytać.
- A wiem! Pewnie ze wiem. Jak bedzie marchewka i dwa łorzeski, to bedzie synek, a jak sikulycka, to dziurawy Włojtek.
Rodzenie przeciągało się, a Pietrysia co zbadała rodzącą, mruczała pod nosem:
- Łoj! Wielkie być musi, wielkie Głospodorzu, a nalyjcie mi ta z pół kwaterki, tak dlo kurasiu i na rece, zeby jakie paskudztwło w nie nie wlazło.
- O nie dej Błoże! Lepi naleję kwaterkę - zawyrokował ojciec.
Babka wypiła duszkiem, parę kropel wtarła w ręce, a rodząca słabym już głosem prosiła o zlitowanie. Pietrysia uznała, że czas na rodzenie.
- Głospodorzu, no to do robłoty! Ściągejcie łobrazy święte, nojlepi z Matkom Błoskom, na brzuch trza kłaś.
Żeby było lepiej, ojciec ściągnął wszystkie. Obrazy były ciężkie, w drewnianych ramach, co niektóry i pół ściany zajmował. Babka wszystkie położyła na brzuch nie majacej siły protestować rodzącej, ugniatając je rytmicznie swoimi rękami.
" Pod Twoją obronę uciekamy się" - na klęczkach żarliwie i głośno modlił się ojciec, który pierwszy zobaczył córkę.
Matka zmęczona, ale bardzo szczęśliwa, na nic nie zwracając uwagi, tuliła dziecinę z głową jak szpic na czubek choinki. A Pietrysia wystraszonego ojca przyprowadzała do porządku.
- A co tak stoicie jak by wos kto wymiśkłowoł. Zrobi się co trza. Dawojcie niecułki to sie wychlasto, a i głowę sie tyz naprawi.
Kiedy dziecko wykąpane i skrępowane jak mumia poleżało chwilę przy matce, Pietrysia wzięła się za naprawianie.
- O! Tu z góry sie troseckę przyplascy to nalezie na błocki. Łowinie sie zeby tak złostało i gówecka bedzie jak korpiułek.
Gadając sama do siebie, sprawnie zaczęła formować głowę dziewczynki, jakby była z plasteliny.
Na nic zdały się protesty matki i ojca, Pietrysia ryknęła:
- A nie fłorykujcie na mnie skurcybyki jedne, a przecie jo ji drugi dziurki w dupce nie zrobiuła, a ino główeckę jak talala.
To prawda. Dziś mam całkiem zgrabną głowę. Chciałabym mieć dwie, choćby i za sprawą świętych, bo jak mawiają - co dwie głowy, to nie jedna.

Podpis: 

Lonia 2000r
 

Dodaj ocenę i (lub) komentarz

wersja do druku

wyślij do znajomych

pokaż oceny

pokaż komentarze

dodaj do ulubionych

ZALOGUJ SIĘ ŻEBY DODAĆ OCENĘ

Twoja ocena:
5 4,5 4 3,5 3 2,5 2 1,5 1

ZALOGUJ SIĘ ŻEBY DODAĆ KOMENTARZ
Twój komentarz:

zmień kolor tła zmień kolor tła zmień kolor tła zmień kolor tła

zmiejsz czcionkę czcionka standardowa powiększ czcionkę powiększ czcionkę
I choćbym szedł doliną ciemną - rozdzial II Do Kochanka Starość potrafi być piękna, ale zazwyczaj nie jest
Powieść kryminalno-obyczajowa. W Cieszynie zostają znalezione upozowane zwłoki kobiety, a użyte do scenografii akcesoria wskazują, że nie jest to zwykłe zabójstwo. mój powrót do pisania po jakichś 10 latach. Tak się złożyło - napotkałam ciebie
Sponsorowane: 200
Auto płaci: 300
Sponsorowane: 200
Auto płaci: 100
Sponsorowane: 200

 

KATEGORIE:

więcej >

Akcja
Dla dzieci
Fantastyka
Filozofia
Finanse
Historia
Horror
Komedia
Kryminał
Kultura
Medycyna
Melodramat
Militaria
Mitologia
Muzyka
Nauka
Opowiadania.pl
Polityka
Przygoda
Religia
Romans
Thriller
Wojna
Zbrodnia
O firmie Polityka prywatności Umowa użytkownika serwisu Prawa autorskie
Reklama w serwisie Statystyki Bannery Linki
Zarejestruj się  Powiedz o nas innym  Kontakt z nami  Dodaj do ulubionych  Startuj z opowiadań  Pomoc
 

www.opowiadania.pl Copyright (c) 2003-2016 by NEXAR All rights reserved. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Prawa autorskie do publikowanych treści należą do ich autorów. Nazwy i znaki firmowe innych firm oraz produktów należą do ich właścicieli i zostały użyte wyłącznie w celu informacyjnym.